Dat moeten wij eens doen….

Ik weet nog dat wij net een nieuwe dressoir hadden gekocht en mijn dochter de onderste lade dicht wilde doen maar blijkbaar geen zin had om door haar knieën te gaan. Ze ging met haar rug naar de dressoir staan en met haar rechtervoet trapte ze de lade dicht. Ik hoor mijn moeder nog zeggen: “hey, wat doe je nu? Zo doe je die lade toch niet dicht”. Ik kreeg een binnenpretje en besefte meteen dat ik dat ook op die manier deed. Oeps….catch yourself Rian.

Inmiddels zijn mijn kinderen 20 en 18 jaar en diegenen die mijn blogs lezen weten dat zij genadeloos eerlijk zijn, geen blad voor de mond nemen en mij dagelijks de welbekende spiegel voorhouden. In de meeste gevallen waardeer ik dat, maar ik sta nog regelmatig met mijn mond vol tanden als ze tegen me zeggen: “ey mam, dat moeten wij eens doen of zeggen”. Dan wijzen ze me weer op een onbewust stukje. En geloof me, die woorden hebben ze vaak tegen mij gezegd en nog.

.

Ik zal een aantal voorbeelden geven van situaties waarin ik dingen deed of zei of waar mijn kinderen ooit mee thuiskwamen. Misschien komen er een aantal bekend voor:

  • Als we ooit een discussie ergens over hadden dan liep ik gewoon weg uit de situatie of ging zonder pardon verder met eten koken en deed dan net alsof ik ze niet meer hoorden. Terwijl als zij dat deden, dan riep ik: “terugkomen jij” of “ey, praat ik Russisch?”
  • Als de huistelefoon ging dan riep ik ooit naar mijn kinderen: “Als het die of die is, dan zeg maar dat ik er niet ben”. Terwijl als ze dat tegen mij zouden zeggen, dan reageer ik met: “Doe het zelf” of “daar ga je toch niet om liegen”.
  • Wat ik ook vaak gezegd heb is: “Houd je mond dicht als ik tegen je praat, ja dadelijk, even wachten of je ziet toch dat ik bezig ben”.

.

Ook dingen van school hoorde ik ooit:

  • Dat de juffrouw ooit tegen een leerling had gezegd “Jij bent echt niet normaal, als jij zo doorgaat dan komt er niets van jou terecht.
  • Dat de directeur van de school ooit tegen een jongen zei: “Ja ……, ik zie aan je punt dat je het nog steeds niet snapt, nu niet gaan huilen hè, had je maar beter je best moeten doen.
  • Dat een docent tegen haar klas zei: “Het schooljaar is nog maar net begonnen en ik heb nu al een hekel aan jullie”.

.

Kleine kinderen pikken dit allemaal van ons en schikken zich naar de situatie, althans de meesten. Het kan ook zijn dat jouw kind dit niet pikt, misschien dezelfde woorden terugzegt of met zijn boosheid en onmacht blijft stoeien. Afijn…..ik ben er inmiddels achter dat we vroeg of laat allemaal de rekening krijgen en in de meeste gevallen zo rond de puberteit.

Ja lieve mensen, als de kinderen nog klein zijn dan moeten ze hiermee dealen, maar als ze puber worden dan pikken ze niet zomaar alles meer. Ze gooien dan vaak letterlijk de bal terug, gaan hetzelfde doen als jij of maken je bewust als ze je vragen: “Dat moeten wij eens doen, wat dan?”

.

Want nu stel je eens voor:

Je kind stelt jou een vraag waar je niet meteen op reageert en je kind zegt dan: “Praat ik Russisch”. Of als jij wegloopt van de situatie dat hij dan zegt: “Nee…..terugkomen jij”. Of dat jouw kind midden in zijn verhaal zit, jij inbreekt om te reageren en dat jouw kind dan zegt: “Houd je mond dicht als ik tegen je praat”. Dat jouw kind tegen zijn juffrouw zegt dat zij niet normaal is en als ze zo doorgaat dat er dan niets van haar terecht komt. Dat jouw zoon tegen de directeur zegt als er iets niet gelukt is dat hij het nog steeds niet snapt, niet huilen hè en had je maar beter je best moeten doen. Of dat jouw dochter met haar vriendinnen tegen hun docente zegt: “Het schooljaar is nog maar net begonnen en wij hebben nu al een hekel aan jou”. Zie je het voor je?

.

En nu stel je eens voor dat ze dit niet hoeven doen maar ‘volwassen’ genoeg zijn om een genadeloos eerlijk gesprek met je aan te gaan en, zoals mijn kinderen, zeggen:

“Mam, tegen kinderen wordt altijd gezegd dat ze moeten luisteren maar nu wil ik dat jij even naar mij luistert. Want weet je wat ik nu raar vind?

Dat jij het altijd goedpraat voor de volwassenen en dat je dan ook nog zegt: “Oh joh, dat bedoelt diegene vast niet zo, ze zal haar dag niet hebben, de leerling moet misschien inderdaad beter zijn best doen of ik had het druk, zat niet lekker in m’n vel, ja maar dit of ja maar dat, blablabla….”. En oh ja, dan zeg je ook nog, ben maar blij dat jij zo niet bent.

Nou weet je wat, als volwassenen dit normaal vinden en jij keurt dat goed, walst eroverheen of wuift het weg als zijnde normaal, dan ga ik dat misschien ook wel normaal vinden en dan wil ik wel eens meemaken wat er gebeurt als ik hetzelfde gedrag ga vertonen en dezelfde woorden gebruik. Dat moeten wij eens doen mam, weet je wat volwassenen dan zeggen of doen? Dan worden ze boos, dan ben ik diegene die ontspoort en brutaal is, en dan mankeert er iets aan mij. Dat is toch niet normaal.

En owee als ik daar dan boos over word, dan ben ik ook nog eens degene die niet tegen kritiek kan en moeite heeft met autoriteit. En ja mam, ik ben blij dat ik zo niet ben en zo ook niet wil worden. Maar ik wil wel dat je weet dat dat verdomd lastig is en ik ooit bang ben dat ik later hetzelfde zal worden. Want zeg eens eerlijk, heb jij als kind nooit gedacht, ‘dat moeten wij eens doen’ of ‘zo wil ik later niet worden’? En wat doe je nu?”

.

Potverdorie….daar zat ik dan, met mijn mond vol tanden. Ik ben precies de volwassene geworden die ik dacht nooit te willen worden.

Ik doe precies hetzelfde als dat ik vroeger gezien en gehoord heb. Alles waar ik zelf als kind tegenaan ben gelopen geef ik zonder pardon door aan de volgende generatie, totaal onbewust.

En dan ben ik gezegend met kinderen die dat niet doen, maar wel de woorden bij me terugkaatsen: “Dat moeten wij eens doen”.

.

Dingen veranderen niet als wij niet veranderen!

 

En zoals Albert Einstein zegt: “Nieuwe tijden vragen om nieuwe denkwijzen”.

.

.

Relevante blogs:

.

 Geef je eigen jeugdtrauma niet door

.

 Drie opties die een puber overweegt

.

 Als je de signalen van je kind begrijpt…

.

 Waarom ontwikkeling zo belangrijk is….

.

 Het onderwijssysteem onder de loep nemen

.

 

  • Af en toe een inspirerende blog in je e-mailbox ontvangen? Dat kan, klik HIER.
  • Interesse in het 60 pagina’s tellende I-boek over spiegelgedrag? Vraag het HIER aan.
  • Gratis interessante E-books over relaties, opvoeden, disbalans en andere diensten, neem HIER een kijkje.

 

.

Is dit blog interessant voor andere ouders of docentes in je netwerk? Voel je vooral vrij om het te delen zodat we samen een nieuw ‘normaal’ kunnen creëren. Dankjewel.

.