Hoe ga je om met respectloos of grensoverschrijdend gedrag?

Inmiddels weet ik dat het gedrag van kinderen altijd logisch is, en ja…zelfs als het grensoverschrijdend is, want ook dat zegt ons iets.

.

Maar wat is dan grensoverschrijdend?

Grenzen liggen voor iedereen ergens anders. Wat door de een als agressief bestempeld wordt, valt voor de ander best mee. Het is lastig om het begrip grensoverschrijdend gedrag precies af te bakenen, maar gedrag dat voor een persoon onprettig en ongewenst is, is sowieso grensoverschrijdend. Dit geldt voor zowel ouders als voor kinderen. Als een peuter bijvoorbeeld niet leert hoe hij zijn emoties kan ontladen, zal hij waarschijnlijk gaan schreeuwen, slaan of speelgoed kapot gooien. Bij peuters is dit nog vrij onschuldig, omdat we hen aan de hand kunnen nemen en ze kunnen leren dat je geen spullen kapot maakt of mensen pijn mag doen. Bij de wat grotere kinderen wordt dit een ander geval. Als zij gaan schreeuwen dan komen er vaak harde en respectloze woorden uit. En als zij gaan slaan, dan kun je maar beter aan de kant gaan.

.

Wat maakt dan dat het zover is gekomen?

In de meeste gevallen is dit een wisselwerking tussen ouder en kind. En heel typisch, vaak gaat het om één ouder en zul je merken dat ze datgene wat ze bij jou doen niet bij de andere ouder klaarkrijgen.

Wat vaak voorkomt is dat deze ouders niet alleen maar moeite hebben met grenzen en respectloos gedrag van hun kind, maar dit patroon zich ook herhaalt in de liefdesrelatie en de relatie met vrienden en bijvoorbeeld collega’s.

Dus voordat je denkt dat alleen je kind over jouw grenzen gaat, kun je jezelf beter afvragen: Wat maakt dat ik over mijn grenzen laat gaan door bepaalde personen, hoe komt het dat ik deze energie en situaties aantrek en wat leert mij dit?

.

Kindpatroon

Mensen die over hun grenzen laten gaan reageren vaak vanuit een underdogpositie. Deze positie is onbewust gecreëerd in de kinderjaren. Volwassenen die dus moeite hebben met grenzen aangeven zitten op dat moment in een emotioneel onvolwassen leeftijd. In de meeste gevallen gaat het om volwassenen die als kind weinig of juist heel veel grenzen hebben gehad.

.

Heb je als kind weinig grenzen gehad?

Dan is het natuurlijk moeilijk om als volwassene een grens aan te geven. Kinderen die grenzeloos zijn opgevoed raken over het algemeen de verbinding met zichzelf kwijt. Grenzen geven namelijk ook veiligheid (denk maar aan het verkeer), dus als je weinig tot geen grenzen hebt gehad als kind, dan heb je ook een gevoel van onveiligheid ervaren. Vervolgens wil je dit je eigen kind besparen, want veiligheid is een van de eerste behoeftes van een kind. Maar omdat je niet weet hoe je gezonde grenzen moet stellen, ga je vaak overbeschermend opvoeden.  Je denkt daarmee onbewust een stukje veiligheid te creëren maar in werkelijkheid creëer je juist angst en een benauwd en beknellend gevoel bij je kind.

 

Heb je als kind veel grenzen gehad?

Of een strenge opvoeding en daardoor weinig vrijheid en vertrouwen gekregen, dan kan het zijn dat het je belemmerd heeft in je ontwikkeling. Belemmering in ontwikkeling en geen vertrouwen doet pijn als kind en datgene wil je je kind besparen, al dan niet bewust. Vanuit onbewuste kindspijn accepteer je dan bepaald gedrag van je kind wat vroeger door jouw ouders niet geaccepteerd werd. Met andere woorden: wat mij is overkomen gaat jou niet gebeuren.

.

Beide gevallen zijn niet helpend. Maar wat dan wel?

Voordat je iets van je kind gaat verlangen wat je zelf (misschien) niet doet, wil je eerst wat dingen opgehelderd hebben. Dan heb je in ieder geval je eigen aandeel zuiver.

  1. Mijn kind is respectloos. Ben ik respectloos naar hem en/of naar mezelf?
  2. Mijn kind schreeuwt of scheldt. Schreeuw ik ook (van binnen) naar mezelf of heb ik lelijke gedachtes over mezelf? Gebruik ik toevallig hetzelfde gedrag onbewust ook naar hem?
  3. Mijn kind gebruikt fysiek geweld. Gebruik ik ook fysiek geweld naar hem of naar mezelf. Heb ik me vroeger fysiek of emotioneel laten mishandelen?
  4. Mijn kind accepteert geen grenzen. Accepteer ik mijn eigen grenzen en ook die van hem? Ben ik daar echt duidelijk in?
  5. Mijn kind speelt de baas over mij. Ben ik ‘baas’ in mijn eigen leven of laat ik door meer mensen de baas over me spelen of over me heen walsen?
  6. Mijn kind reageert altijd boos op mij. Reageer ik ook altijd boos op hem of op mezelf? Ben ik van de buitenkant rustig terwijl ik me diep van binnen boos voel? Durf ik überhaupt boos te worden?

.

Als je je eigen aandeel en invloed helder hebt, dan kunnen onderstaande vragen je verder helpen. Hierdoor vind je wellicht je eigen antwoord.

  1. Als jouw kind over je grens gaat, verander deze zin dan in: ik laat over mijn grens gaan. Daarmee weet je meteen dat je grenzen hebt en waar ze liggen.
  2. Hoe voel je je als je over je grenzen laat gaan? Heb je je als kind ook zo gevoeld als iemand over jouw grens ging?
  3. Als je je grens niet aan kunt of durft te geven, check dan eens bij jezelf welke emotionele leeftijd je hebt.
  4. Stel je eens voor dat je je grens aangeeft en daardoor afgewezen wordt en je schuldig voelt. Kun je hiermee dealen?
  5. Wat is de dieperliggende intentie dat je het moeilijk vindt om je grenzen aan te geven?
  6. Mocht jij vroeger als kind nee zeggen en jouw grenzen aangeven?
  7. Heb jij vroeger ‘gezonde’ of beklemmende grenzen meegekregen of gezien van je ouders?
  8. Stel je voor dat iemand anders jou op dezelfde manier behandeld als jouw (respectloze) kind. Wat zou je dan doen?
  9. Stel je voor dat jouw kind zich (later) op dezelfde manier laat behandelen als jij je nu laat behandelen door je kind. Wat zou je hem of haar dan adviseren?
  10. Stel dat je nu niet ingrijpt, hoe zal het dan over vijf of over tien jaar gaan?

 

Bedenk dat de meeste kinderen blij zijn als hun ouders gezonde grenzen aangeven die passen bij hun leeftijd, al zullen ze dat nooit hardop zeggen. Grenzen geven namelijk structuur, duidelijkheid, vertrouwen en veiligheid.

Wacht niet tot de bom barst, want dan zou het zomaar kunnen zijn dat jij grensoverschrijdend gedrag gaat vertonen en dat willen we zien te voorkomen toch?

.

Als je in de liefdevolle spiegels van kinderen kunt kijken, dan zul je zien dat hun gedrag en communicatie altijd logisch is. De kunst is om dit te vertalen en daar wil ik je graag bij helpen.

.

Neem vrijblijvend CONTACT met me op om de mogelijkheden te bespreken.

.

  • Af en toe een inspirerende blog in je e-mailbox ontvangen? Dat kan, klik HIER.
  • Interesse in het 60 pagina’s tellende I-boek over spiegelgedrag? Vraag het HIER aan.
  • Gratis interessante E-books over relaties, opvoeden, disbalans en andere diensten, neem HIER een kijkje.

.

Is dit blog interessant voor andere mensen in je netwerk? Voel je vooral vrij om het te delen.

.