Wat ouders en docenten misschien niet willen horen

Kinderen zijn niet slecht. Ze worden constant gelabeld als ‘slecht’ of als ‘moeilijk’ als ze geen goede cijfers halen, als ze niet luisteren, als ze ‘verkeerde’ keuzes maken of ‘moeilijke en heftige’ emoties laten zien. Geloof me, de lijst is eindeloos.

.

Wat doen wij?

Wij geloven dat het onze taak als ouder is om onze kinderen te vormen of te maken. Maar dat is het niet. Kinderen laten alleen maar signalen zien en wij willen de symptomen ‘genezen’. Wat we over het hoofd is dat het gedrag van het kind niet de oorzaak is. Daarom werkt symptoombestrijding ook niet.

.

Dit zijn de signalen.

Sommige ‘slechte’ kinderen schreeuwen de longen uit hun lijf voor aandacht, om hen alsjeblieft te begrijpen. In alles wat ze doen zeggen ze: “Help me, ik stoei ergens mee”. En anderen kinderen zijn ook niet slecht. Misschien alleen wat vergeetachtig of moe, ongeorganiseerd of gestrest. En weer anderen met ‘slecht’ gedrag kennen gewoon geen andere manier, omdat ze geen ander voorbeeld zien.

.

Hoe kan het anders?

Het wordt tijd dat wij, ouders, wakker worden en durven kijken naar ons gedrag. Want waarschijnlijk is het niet eens de ‘schuld’ van onze kinderen, maar ligt het aan ons. Bij diegenen die zo bang zijn om de controle los te laten. Dat het kind geen keuze heeft, alleen de keuze om ons gedrag te volgen en te kopiëren. Zelfs als dat ‘slecht’ is.
.

Geen enkele ouder hoort dit graag. Begrijpelijk.

Maar om kinderen bewust op te voeden, is het nodig om een verandering te maken in ons eigen gedrag en de manier hoe we naar hen kijken. Dit verandert als we op een andere manier naar onszelf gaan kijken. En ik spreek uit ervaring, dat heeft direct een positief effect op je kinderen.

.

Ik geloof echt, als ouders en docenten minder focussen op het ‘slechte’ gedrag van het kind en daarvoor in de plaats op zichzelf focussen en op de innerlijke gebroken stukken, dan zullen wij kinderen beter begrijpen.

Als het kind in onszelf namelijk de plek krijgt die het toekomt, zijn wij allemaal beter in staat om kinderen beter te begeleiden. Dan hebben we een verbinding met wie ze echt zijn, en niet met wie we willen dat ze zijn.

.

Onthoud alsjeblieft…. als jij stopt naar je kind te kijken door je eigen gebroken innerlijke stukken en je lens van je eigen perceptie….dan zul je hen pas zien in al hun glorie.

Wij kunnen veel van onze kinderen leren en dat vraagt van ons als volwassenen een andere kijk op opvoeding en ouderschap dan wij gewend zijn.

.

Dus vraag jezelf niet af wat het je kost, maar vraag jezelf liever af wat het je waard is.

.

Wil je weten van waaruit jij of je kind reageert, wat je kind/leerling laat zien en waar je zelf invloed op hebt?

Vraag dan hier het gratis E-book aan met 20 tips.

.

.

Mocht je samen met mij willen kijken wat er nodig is in jullie gezin of situatie, overweeg dan een VERTALINGSTRAJECT of neem vrijblijvend CONTACT met me op om de mogelijkheden te bespreken. Het is een heel interessant proces en in dat proces wil ik er graag voor je zijn.

.

Liefs Rian

.

Relevante blogs:

.

 Zullen we eens stoppen met ‘doen alsof’

.

 Waar zit geluk in?

.

 Over wie zegt het eigenlijk iets?

.

 Als de kinderen maar gelukkig zijn.

.

 Waarom kinderen ons wakker schudden.

.

 Kinderen drammen niet voor niets.

.

  • Af en toe een inspirerende blog in je e-mailbox ontvangen? Dat kan, klik HIER.
  • Interesse in het 60 pagina’s tellende I-boek over spiegelgedrag? Vraag het HIER aan.
  • Gratis interessante E-books over relaties, opvoeden, disbalans en andere diensten, neem HIER een kijkje.

.

Is dit blog interessant voor andere mensen in je netwerk? Voel je vooral vrij om het te delen.

.