Hoe deze 12 jarige depressieve tiener weer in zichzelf ging geloven

.

“ONZEKER-BANG-KLEIN-DEPRESSIEF EN ONDERDANIG” 

Zo werd de 12 jarige dochter van mijn klant bestempeld.

We maken een afspraak en ik stel vragen hoe zoiets er dan uitziet. Hoe gedraagt dochter zich? Is ze bang, boos, verdrietig, alleen….het kan van alles zijn. Hoe komt het dat het zo’n probleem is geworden? Vanaf wanneer speelt het en waarom is moeder zo geraakt hierin?
.

” Mijn dochter wil constant en van iedereen bevestiging hebben, weet nooit wanneer ze het goed doet, is vanaf haar 8e bang voor welke verandering dan ook, gedraagt zich nog als een kleine 4 jarige kleuter. Heeft depressieve gedachtes en gevoelens, ziet de wereld als iets onveiligs, donker en zwaar. Ook gedraagt ze zich bij haar leeftijdgenoten heel onderdanig, komt niet voor zichzelf op en laat over zich heenlopen”. 

.

Moeder (vestigingsmanager bij een groot kledingketen) komt bij mij over als een hele sterke vrouw, stevig in haar schoenen en ook ze is echt letterlijk heel groot. Ze komt goed uit haar woorden en straalt zelfvertrouwen uit. Daarom is dit voor haar ook niet te begrijpen en word ze zelfs boos op haar dochter als zij zich weer klein(er) maakt ten opzichte van haar broer of bij vriendinnen. Op school is het ook een groot drama en het zou er nog maar om hangen of ze over zou gaan. Ook sluit dochter zich het liefst op in haar eigen kamertje.

.

Echt werkelijk alles hadden ze al geprobeerd, op school, thuis, assertiviteitstrainingen en zelfs dochter naar een vechtsport gestuurd zodat ze zou leren om sterker te worden. Het wilde allemaal niet baten.

“En oh ja….” – vertelde moeder nog even tussen neus en lippen door – “mijn dochter heeft totaal geen kledingsmaak en kan zich niet kleden, de combinatie slaat nergens op, ze trekt oude en te kleine kleren aan”. Of ik dit ook mee wilde nemen in de vertaling. Verder gaf moeder aan dat dit alles al zo’n beetje speelde vanaf groep 1 en alleen maar erger is geworden. Ze maakt zich nu wel zorgen, want hoe gaat dochter zich straks redden op het voortgezet onderwijs, als ze al over zou gaan?
.

Ik luister en schrijf alles op.

Hier en daar begon het al een beetje te dagen maar ik nam de tijd. Twee weken later zien we elkaar weer bij mij in de praktijk en geef ik moeder de essentie van mijn vertaling. Na enigszins wat sceptisch te zijn kon moeder niet anders dan zich overgeven en dat deed ze.

.

Gelukkig vertelt moeder me waar ik haar raakte.

Blijkt dat moeder vanaf haar 4e gepest is geweest op school, als klein, onzeker en kwetsbaar meisje van 4 jaar moest zij in tweedehands kleding naar school gezien de financiële thuissituatie. Daar begon het pesten al, zo vroeg. Niemand die voor haar in de bres sprong of iemand waar zij haar verhaal kwijt kon. Ze vertrouwde niemand meer en dat werd elk jaar erger. .

Als zij haar emoties thuis vroeger wilde uiten mocht ook dat er niet zijn, haar verdriet niet, haar boosheid en haar onmacht niet. Vanaf toen is ze zich maar in gaan houden en tegen die gevoelens gevochten. En of dat nog niet genoeg was besloten haar ouders toen zij 8 jaar was uit elkaar te gaan, door deze verandering voelde haar thuissituatie nog onveiliger.
Op mijn vraag hoe dat voor haar was zegt ze: “De wereld voelde voor mij als een onveilige plek. Ik heb zo moeten vechten om mijn eigen plek te creëren anders had ik het niet gered op het voortgezet onderwijs of in de maatschappij”. “Ik was zo onzeker en bang tegelijk dat ik me ben gaan afsluiten voor alles en iedereen”.

.

Beetje bij beetje begonnen de puzzelstukjes op hun plaats te vallen.

Moeder zag in dat haar dochter (bijna letterlijk) een kopie was van het kleine onzekere en kwetsbare meisje wie zij ooit was. Het ging zover dat zelfs de kledingsmaak van dochter een opmerkelijk detail was. Ook de pijn en het verdriet die moeder al die jaren wel gevoeld had maar heel ver weggestopt had (als het ware onderdrukt had, net als een depressie). Het mocht er nu uit, het mocht er zijn, er was nu ruimte voor. Nu moeder dit zo helder had kon zij met hele andere ogen naar haar dochter kijken en precies datgene aan haarzelf geven wat zij in haar jeugd zo mistte en zo ook haar dochter beter begrijpen.

.

Meer is er nu (nog) even niet nodig. Bewustwording is de eerste stap en verantwoordelijkheid nemen voor jouw eigen stukje is de tweede stap. En dat deed moeder.

.

Er was al meteen iets veranderd…..

De dag erna krijg ik een email van moeder waarin ze me verteld dat ze op de terugweg al een app’je kreeg van haar dochter met de vraag of moeder even mee kon naar die stad om die gave spijkerbroek te kopen. Er was al meteen iets veranderd in het gedrag van de dochter. Ze straalde zelfvertrouwen uit, wilde die week met een vriendinnetje bij haar nieuwe school gaan kijken en vertelde dat ze 8 voor haar Nederlands toets had. Toen dochter na het eten beneden kwam in haar nieuwe spijkerbroek en voor gek werd verklaard door haar 2 broers had ze gezegd: “En ik doe het lekker toch haha”.

.

Inmiddels zijn we een aantal maanden verder en zijn er geen ‘drama’s’ meer, is er meer rust, begrip en vertrouwen. Het einde van het schooljaar is in zicht en dochter gaat na de zomer gewoon naar de brugklas van haar nieuwe school.

Dochter voelt zich goed, straalt zelfvertrouwen uit, heeft zelfs zin in het nieuwe schooljaar en groeit met de dag. Van dat ene kleine onzekere en depressieve meisje is heel weinig van over.

.

Nu moeder de boodschap van het kind helder heeft kan dit meisje gewoon weer zijn zoals elk ander meisje van 12 jaar.
En dat in zo’n kort traject, waarin ik het kind niet eens hoef te zien of te spreken.

Mooi is dat hè, als je als ouder de boodschap hebt begrepen, dan hoeft je kind dit niet meer te laten zien.

Wat is het toch dankbaar ‘werk’ om ouders de signalen van hun kind te laten verstaan.

 

Inmiddels ben ik 200% overtuigd dat kinderen de grootste leermeesters zijn die jou verder kunnen helpen op jouw levenspad. Ook dat ze genadeloos eerlijk zijn, je de welbekende spiegel voorhouden en de allerbeste coaches zijn die je je maar kunt wensen.

.

Lieve mensen, loop daar niet aan voorbij. 

.

Relevante blog:

.

.

Herken jij bepaalde signalen die ik hierboven heb omschreven en wil jij ook anders leren kijken naar wat jouw kind jou zegt?

.

Dan heb ik iets voor je.

.

Ik heb al mijn lessen, ervaringen, inzichten, fucked up momenten en grootste blunders verwerkt in een online training. Tijdens deze training neem ik je mee naar het anders leren kijken naar je kind, waarom je maar beter kunt stoppen met opvoeden, dat al het gedrag communicatie is en welke aha-momentjes er ontstaan als je dit eenmaal doorhebt.

.

Wil je meer informatie? Klik dan op onderstaande button.

.

.

Heb je vragen? Mail of bel me dan even. Ik help je graag.

.

Leuk als we een connectie op Facebook hebben.

Daar deel ik veel inzichten, ervaringen met mijn kinderen, de lessen die ik van ze leer en natuurlijk regelmatig wat tips en inspiratieblogs,  en ja….ook mijn blunders :).

Doe er vooral je voordeel mee.

.

.

Af en toe een inspirerende blog in je e-mailbox ontvangen? Dat kan, klik HIER.
Interesse in het I-boek over spiegelgedrag? Vraag het HIER aan.

.

Is dit artikel interessant voor andere ouders in je netwerk? Voel je dan vrij om het te delen. Zij zullen je dankbaar zijn en hun kinderen trouwens ook.

.